zagiąć


zagiąć
Zagiąć parol na kogoś zob. parol.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zagiąć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}zaginać {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zagiąć — dk Xc, zagiąćgnę, zagiąćgniesz, zagiąćgnij, zagiąćgiął, zagiąćgięła, zagiąćgięli, zagiąćgięty, zagiąćgiąwszy zaginać ndk I, zagiąćam, zagiąćasz, zagiąćają, zagiąćaj, zagiąćał, zagiąćany 1. «gnąc odchylić w jakąś stronę, w górę lub w dół koniec,… …   Słownik języka polskiego

  • zagiąć parol — {{/stl 13}}{{stl 8}}{na kogoś, na coś} {{/stl 8}}{{stl 7}} uwziąć się na kogoś, na coś, dążyć nieustępliwie do zrealizowania swojego zamiaru względem kogoś lub czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zagięła na niego parol i zaprowadziła go w końcu do… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaginać się – zagiąć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} być zaginanym, zagiętym; zakrzywiać się, załamywać, wyginać, odchylać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Brzeg dywanu się zagiął. Ta bluzka stale zagina się w tym miejscu! {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaginać — → zagiąć …   Słownik języka polskiego

  • parol — Zagiąć parol na kogoś «powziąć wobec kogoś jakieś plany i konsekwentnie dążyć do ich realizacji»: (...) tej tam, no, Beacie, nie brakuje tupetu. Widzisz, że zagięła parol na tego nieśmiałego chłopczynę? E. Nowacka, Może. W styczniu tego roku na… …   Słownik frazeologiczny

  • zaginać — Zagiąć parol na kogoś zob. parol …   Słownik frazeologiczny

  • zaginać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zaginaćam, zaginaća, zaginaćają, zaginaćany {{/stl 8}}– zagiąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Va, zaginaćgnę, zaginaćgnie, zaginaćgnij, zaginaćgiął, zaginaćgięli, zaginaćgięty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1 …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pozaginać — dk I, pozaginaćam, pozaginaćasz, pozaginaćają, pozaginaćaj, pozaginaćał, pozaginaćany «zagiąć w wielu miejscach, ze wszystkich stron, zagiąć wiele czegoś, jedno po drugim» Pozaginać rogi zeszytu. Pozaginać obcęgami gwoździe, blachę …   Słownik języka polskiego

  • zagięcie — n I 1. rzecz. od zagiąć. 2. lm D. zagięcieęć «miejsce, w którym coś jest zagięte; załamek, fałda» Zagięcie na spódnicy. zagięcie się rzecz. od zagiąć się …   Słownik języka polskiego